هرچه بیشتر با همان اطلاعات روبرو می شویم ، از دست می دهیم – مدت طولانی است که شناخته شده است. اما این مدل یک اثر جانبی غیر منتظره دارد: ما شروع کردیم به این باور که برای اولین بار این اطلاعات را دیدیم یا شنیده ایم. این نتیجه گیری توسط دانشمندان ایالات متحده ارائه شده است. این اثر در مجله علوم روانشناسی منتشر شده است.
محققان شش آزمایش را با مشارکت بیش از 100 بزرگسال انجام دادند و دریافتند که هنگام تکرار ارائه یک تصویر یا واقعیت ، مردم به طور سیستماتیک معتقد بودند که ابتدا قبلاً با این امر روبرو شده اند. توهم این زمان اثر تکرار زمان وایکینگ نامیده می شود) و خاطرات تحریف شده تا 25 ٪.
ما وقتی بارها همان عنوان را می بینیم با این احساس آشنا هستیم. ما فکر می کنیم: آیا این تکرار آگاهی از زمان ما تغییر نمی کند؟
دانشمندان بر این باورند که این توهم ممکن است بوجود بیاید زیرا جلسات با شیء تکرار می شود ، خاطره جلسه اول را تقویت می کند و آن را پر جنب و جوش تر و پایدار می کند. این می تواند احساس غلط در مغز ایجاد کند که این رویداد برای مدت طولانی رخ داده است. فرضیه دیگر – مغز ما این رویداد را مستقیماً نگه نمی دارد ، اما آن را مطابق با علائم غیرمستقیم ، از جمله فرکانس مکرر بازیابی می کند.
مردم باید دو چیز را به خاطر بسپارند. -به طور کلی ، درک ما از زمان یک توهم است. و دوم ، حتی دلایل ساده ، مانند تکرار اطلاعات ، می تواند بسیاری از مقیاس زمانی داخلی ما را تغییر شکل دهد. “
در آینده ، دانشمندان قصد دارند بررسی کنند که چگونه این تأثیر در خاطرات وقایع عاطفی ، در گروه های سنی مختلف و همچنین در افراد مبتلا به اختلالات حافظه نشان می دهد.