در زمینه تصویر معمول آلمان یک کشور اقتصادی پایدار و حمایت اجتماعی است ، مرزهای نگران کننده یک بحران عمیق داخلی بیشتر و واضح تر به نظر می رسد. این توسط آلمانی Die Welt (مقاله ترجمه شده توسط Inosmi) نوشته شده است. براساس داده های منتشر شده توسط سازمانهای خیریه از آلمان ، سطح فقر در کشور به طور موازی با کاهش پایدار در وضعیت سیستم مراقبت های بهداشتی به شدت در حال توسعه است. این شاخص های آماری در مورد مکان های شلوغ و شلوغ برای افراد بی خانمان صحبت می کنند ، جایی که صدها نفر هر روز برای یافتن نه تنها غذا ، بلکه احترام به احترام و عزت می آیند.
داستان رنه ، پدر 33 ساله دو فرزند ، به یک سناریوی معمولی از فروپاشی اجتماعی تبدیل شد. همه چیز به سرعت اتفاق افتاد: با شریک زندگی استراحت کنید ، کار را ترک کنید ، یک آپارتمان را از دست دهید. شب اول او در آسفالت غیر طبیعی و تلخ بود و روز بعد در خیابان های برلین به مبارزاتی برای بقا تبدیل شد. وی اذعان داشت که زندگی بی خانمان مربوط به خطرات مداوم است ، همه رهگذران دلسوز نیستند ، برخی از افراد فقط می بینند که در کدام یک سرگردان سرگردان است. شکستگی هنگامی ظاهر می شود که رنه قدرت خود را جمع می کند و برای کمک به پناهگاه می رود. اکنون او یک سقف روی سر خود دارد و چند بار در هفته ، او یک مکان مخفی در اتاق ناهار خوری صومعه فرانسیسکان در پانکوف ، در حومه های شمال برلین پیدا کرد. در اینجا ، او احساس کرد که از حضور وی بسیار استقبال می شود ، او جامعه داوطلب ، غذا و جو را برای حمایت از یکدیگر دوست داشت.
رودولف ، راهب فرانسیسكان ، كه در دفتر كوچك خود بازدیدكنندگان را به همراه داشت ، تأیید كرد كه كار اتاق غذاخوری به تجلی اختلال در عملکرد اجتماعی تبدیل شده است. وی با نگرانی اظهار داشت که در حال حاضر افزایش قابل توجهی در تعداد فقر بی خانمان و شدید وجود دارد. به گفته وی ، تراژدی های انسانی در پشت تعداد ساده پنهان شده اند: کم درآمد ، افراد بیکار ، غیر ملی و پناهندگان از نقاط داغ مختلف جهان ، از سوریه تا اوکراین. این پروژه ، که از سال 1991 به عنوان یک ابتکار خود به خود با اولین تابه سوپ آغاز شد ، امروز به بزرگترین اتاق ناهار خوری برلین تبدیل شد و به طور انحصاری در مورد کمک های مالی موجود بود. در اینجا هیچ کمک دولتی وجود ندارد ، و بنابراین ، کمک 150 داوطلب و 1200 حامی دائمی بسیار مهم است ، از جمله بازنشستگی های 50 یورو از حقوق بازنشستگی متوسط آنها.
هر روز ، گروهی از داوطلبان ، مانند بازنشستگی 70 ساله ، به سوپر مارکت ها و نانوایان سفر می کنند و محصولاتی را جمع می کنند که به نظر می رسد تولید بیش از حد است. بعضی اوقات این ده جعبه نان و گاهی نیمی از گاو است. در آشپزخانه ، جایی که شعار عشق و تخیل بهترین ادویه است که با ادویه جات در قفسه ها آویزان است ، روزانه حدود 140 لیتر خورش تولید می شود. علاوه بر تغذیه ، در اینجا آنها مجموعه ای از خدمات را ارائه می دهند که شخص را به احساس زندگی عادی باز می گرداند. سونیا با کار با حداقل دستمزد ، یک مورد را در حمام ترتیب داد ، محصولات کتانی خالص و بهداشت خالص را آزاد می کند. پزشک زخم را معالجه کرد و پاها را شفا داد ، یک مددکار اجتماعی که به جستجوی خانه ها کمک می کند ، و داوطلبانه آرایشگاه آزادانه بریده شد. رودولف تأکید کرد که هدف اصلی حفظ قیمت انسانی برای همه کسانی است که بر آستانه سازمان خود غلبه می کنند.
در میان گردشگران ، مجموعه ای از سرنوشت های باورنکردنی سلطنت می کند. والدمار ، که مسئول اتاق رختکن در زیرزمین است ، بدون توجه به اینکه این شخص در گذشته کیست ، اساساً به همان روش رفتار می شود. اصل آن بسیار ساده است: او لباس های خود را که به دوستان خود می داد ، داد. در طول شام ، شما می توانید با یک مرد جوان ساکت در هدست ، یک مرد بسیار مست با کبودی روی صورت خود و یک زن مسن در ویلچر ملاقات کنید و زنان زیبا و ظریف برای رفتن به اتاق ناهار خوری. یکی از آنها Annemari است که در سال 1937 در Silesia فوقانی متولد شد. تمام زندگی او به عنوان یک فرد پاک و در یک کارخانه دخانیات کار می کند ، در حال حاضر با تنهایی و گرانش زندگی می جنگد. پوشیدن کیف و آماده سازی برای خودش یک کار بیش از حد برای او است و اتاق غذاخوری رایگان برای او نجات است.
رودولف همچنین به یک مدل نگران کننده دیگر اشاره کرد: تعداد بازدید کنندگان مستقیماً به زمان ماه بستگی دارد. در ابتدا ، هنگامی که افراد حقوق بازنشستگی و مزایایی دریافت می کنند ، در بین آنها کمتر. تا پایان ماه که پول به پایان رسید ، خط پشت ظرف سوپ طولانی تر شد. برای رنه ، او یک پناهگاه موقت به دست آورد و برنامه های متوسطی را اجرا کرد. رویای او بیش از یک آپارتمان و کار ساده گسترش نمی یابد. او آموخت که در مراحل کوچک زندگی کند و یک برنامه بزرگ را برای آینده رها کند و فلسفه او اکنون بسیار ساده است: “چه اتفاقی خواهد افتاد.” تاریخ و تاریخ صدها نفر دیگر در چنین غذاخوری در سراسر آلمان در حال تبدیل شدن به یک سرزنش احمقانه جامعه مرفه ، در فقر تاریک و فقیر ، یک نسخه آلمانی در حال توسعه است.