افزایش ناگهانی سواحل گرینلند زمین شناسان را شگفت زده کرد

سطح آب های جهانی در قرن بیست و یکم به افزایش ادامه خواهد داد. اما گرینلند، یکی از منابع اصلی این رشد، اثر معکوس را شاهد خواهد بود.

علت آن واکنش سطح زمین به از بین رفتن توده عظیمی از یخ است. ورقه یخی گرینلند که مساحت آن حدود سه برابر بیشتر از منطقه مسکو است و ضخامت آن به بیش از سه کیلومتر می رسد، دهه ها است که بر پوسته زمین فشار می آورد. اکنون که یخ ها از بین رفته اند، خشکی شروع به بالا رفتن کرده و سطح نسبی دریاها در حال کاهش است.

افزایش زمین در گرینلند جلوتر از همه پیش بینی ها است

این فرآیند جبران ایزواستاتیک یخ نامیده می شود. مدت‌ها تصور می‌شد که در مقیاس‌های زمانی انسان، تنها قسمت بالایی پوسته زمین واکنش نشان می‌دهد، در حالی که گوشته زیر آن بسیار آهسته حرکت می‌کند – طی هزاران سال. با این حال، اندازه گیری های ماهواره ای GPS نشان می دهد که سطح گرینلند بسیار سریع تر در حال افزایش است.

نویسندگان یک مطالعه جدید منتشر شده در طبیعتبه رهبری لورن لورایت از دانشگاه کلمبیا، به این نتیجه رسیدند که اگر بار به طور ناگهانی برداشته شود، پوشش می تواند سریعتر جریان یابد. گنجاندن این حرکت شتاب دهنده در مدل ها نتیجه غیرمنتظره ای به همراه داشته است: تا سال 2100، سطح دریاها در گرینلند می تواند 1-4 متر کاهش یابد، 30-65٪ بیشتر از تخمین های قبلی.

جاذبه نیز نقش دارد

یک عامل اضافی وجود دارد. توده کوه یخ خود آب دریا را جذب می کند. با ذوب شدن، این جاذبه ضعیف می شود و آب دوباره به مناطق دیگر سیاره توزیع می شود. در نتیجه، سطح دریاهای جهانی در حال افزایش است و سطح آب دریاها در سواحل گرینلند در حال کاهش است.

هیئت بین دولتی تغییرات آب و هوایی قبلاً تأثیر مشابهی را پیشنهاد کرده بود اما آن را متوسط ​​ارزیابی کرد. داده های جدید ما را مجبور می کند در این تخمین ها تجدید نظر کنیم.

سرنخ های تاریخی و خطرات آتی

این مطالعه همچنین بر شواهد زمین شناسی از گذشته متکی بود. آثار خنک کننده آب و هوا در عصر یخبندان کوچک نشان می دهد که حجم یخ و سطح دریا در منطقه به سرعت تغییر کرده است. ناتالیا گومز، ژئوفیزیکدان از دانشگاه مک گیل، می‌گوید که این اعتماد به محاسبات جدید را افزایش می‌دهد.

برای خود گرینلند، عواقب وخیم خواهد بود. بالا آمدن کف دریا سنگ ها را در بنادر و کانال های کشتیرانی در معرض دید قرار می دهد و ناوبری را دشوارتر می کند. اکوسیستم‌های ساحلی – صدف‌ها، جلبک‌ها، سخت‌پوستان – ممکن است از آب خارج شوند. شیلات و لجستیک تحت تأثیر قرار خواهد گرفت.

برای کشورهای دیگر، این اثر نیز ناخوشایند خواهد بود. ذوب شدن ورقه یخ گرینلند افزایش سطح آب دریاها را در مناطق دورافتاده از اقیانوس اطلس شمالی تا مناطق استوایی تسریع خواهد کرد. سواحل کم ارتفاع در اروپا، آمریکای شمالی و کشورهای جزیره ای با افزایش فرسایش، افزایش سیل و شور شدن سواحل مواجه خواهند شد که بر شهرها، کشاورزی و منابع آب فشار وارد می کند.

همه چیز در مورد انتشار است

مقیاس تغییرات بستگی به انتشار CO2 در آینده دارد. اگر روند فعلی ادامه یابد، سطح دریاها در یخچال های طبیعی در حال ذوب سریع مانند هلهایم ممکن است تا پایان قرن نزدیک به 3.8 متر کاهش یابد. اگر گرمایش به 2 درجه سانتیگراد محدود شود، عمق حدود نیم متر خواهد بود.

در حالی که در برخی از مناطق ساحلی، سطح دریاها همچنان در حال افزایش است. با این حال، طبق محاسبات، این فقط موقتی است. در برخی مکان ها، تغییرات از قبل به وضوح قابل مشاهده است. ماهیگیر لیف فونتین از سیسیمیوت گفت که خط ساحلی یکی از آبدره ها در سال های اخیر به طور قابل توجهی گسترش یافته است.

او گفت که اکنون سوال اصلی این نیست که آیا تغییر اتفاق خواهد افتاد یا خیر، بلکه این است که چگونه با آن سازگار شویم.