ستاره شناسان با استفاده از تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST)، کهکشانی غول پیکر و آرام به نام کهکشان سیب زمینی سرخ را کشف کردند. مقاله ای در مورد این کشف در مجله Astronomy & Astrophysics منتشر شد.
هدف تحقیق با استفاده از JWST و سایر دستگاهها، گره غنی از گاز شبکه فضایی MQN01 است. به طور معمول، چنین پیشخوشهها و گرههایی با جابهجایی بالا به سرخ حاوی ذخایر زیادی از گازها و مولکولهای سرد هستند. بنابراین، اعتقاد بر این است که در چنین ساختارهایی است که شکل گیری کهکشان های غول پیکر از طریق برافزایش گاز به طور موثری اتفاق می افتد.
در این مقاله، ما کشف یک کهکشان غول پیکر منقرض شده را در محیط غنی از گاز یک گره وب کیهانی یا پروتوکلستر در z~3.2 ارائه می کنیم که توسط برنامه JWST شناسایی و تایید شده است.
سیب زمینی قرمز یا MQN01 J004131.9-493704 دارای شعاع نیمه درخشندگی حدود 3260 سال نوری و جرم ستاره ای 110 میلیارد خورشیدی است. جرم گاز مولکولی در کهکشان کمتر از ۷ میلیارد خورشید است.
عدم وجود خطوط مونوکسید کربن و سدیم D در طیف نشان می دهد که “سیب زمینی قرمز” هم در گازهای مولکولی و هم از نظر گازهای خنثی ضعیف هستند. علاوه بر این، هیچ جریان گازی در کهکشان شناسایی نشد. به طور کلی، با توجه به سینماتیک گاز یونیزه شده، حرکت بی نظم ستارگان در این منظومه حاکم است.
سرعت تشکیل ستاره در سیب زمینی سرخ یک مرتبه قدر کمتر از دنباله اصلی کهکشان های ستاره ساز است – حداکثر جرم خورشیدی 4.0 در سال. این بسیار عجیب است، زیرا در مرکز یک مخزن بزرگ از محیط سرد اطراف کهکشانی قرار دارد.
پراکندگی سرعت ستاره ای سیب زمینی سرخ 268 کیلومتر بر ثانیه است که نشان دهنده افزایش تلاطم در مجاورت آن است. محققان پیشنهاد میکنند که این نتیجه تأثیر یک هسته کهکشانی فعال روشن در نزدیکی آن است (حدود 48 کیلوپیکسل) – که به نظر میرسد با یک پرتو پرتو ایکس در حال گسترش به همسایه ساکت خود حمله میکند.
آنها به این نتیجه رسیدند که حتی در محیط متراکم و غنی از گاز در کیهان اولیه، تشکیل ستاره در کهکشان ها می تواند توسط تأثیرات خارجی مهار شود.