مطالعه جدیدی بر روی سنگنبشتههای قرون وسطایی یافت شده در ویرانههای شهر باستانی پرسلاو، کوره ذوب منحصربهفردی را که در آن اولین پادشاهی بلغارستان شکل گرفت، روشن کرد.
کتیبه روی سنگ قبر چرگوبیل موستیچ که در سال 1952 کشف شد، توسط دانشمندان به عنوان شواهد نادری از نحوه درهم تنیدگی سنت های بیزانس، اسلاو و ترک در بالکان در قرن دهم شناخته شده است.
سه زبان در یک سنگ
علی اکبر سایین، دانشمند دانشگاه استانبول تجزیه و تحلیل گزارش می دهد که سنگ آهکی که امروزه در موزه باستان شناسی صوفیه نگهداری می شود آرکئونیوز. بر خلاف بسیاری از بناهای تاریخی اولیه بلغارستان که به زبان یونانی نوشته شده بودند، کتیبه روی این سنگ قبر به زبان اسلاوی کلیسای قدیمی نوشته شده بود، اما بیشتر تحت تأثیر سنت سنگ نگاره یونانی قرون وسطی قرار داشت.
تحلیل زبانی سه لایه متمایز را در متن آشکار می کند:
- 60٪ – واژگان اسلاو کلیسای قدیمی.
- 20٪ – اصطلاح مذهبی یونانی-مسیحی؛
- 20% – عناوین و اسامی شخصی به زبان ترکی (پروتو بلغاری).
این ترکیب به وضوح ساختار جامعه اولیه بلغارستان را نشان می دهد: زبان اسلاو اساس زنده بود، یونانی زبان اعتقادات و فرهنگ عالی بود، و ریشه های ترکی نخبگان حاکم در سیستم مقامات دولتی حفظ شد.
حاکمان ترک (خان) بلغارها (بلغارها) نقش مهمی در ایجاد کشورداری در بالکان داشتند که از قرن هفتم شروع شد. بنیانگذار بلغارستان کبیر کوبرات بود و پسرش آسپاروخ بلغارستان دانوب (681) را ایجاد کرد و قبایل ترک را با اسلاوها متحد کرد. بنیانگذاران دولت بلغارستان نمایندگان اشراف کوچ نشین ترک بودند که در نهایت ساکن شدند و با اسلاوها همسان شدند.
شغل، ایمان و “پیراهن سیاه”
این استیل به موستیک، یک شخصیت بلندپایه که در زمان دو پادشاه بزرگ خدمت می کرد، تقدیم شده است: سیمئون (893-927) و پیتر (927-969). متن گزارش می دهد که او عنوان Ichirgu Boila یا به اسلاوی “Chernogubyl” را داشت – موستیچ احتمالاً سومین شخص در ایالت بود که مسئول نظم داخلی و فرماندهی پادگان مرکزی بود.
با این حال، مهمترین واقعیت در زندگی نامه او تصمیمی است که در 80 سالگی گرفته شده است. موستیچ قدرت و ثروت را کنار گذاشت و “راهب” شد – این به معنای اتخاذ سبک زندگی رهبانی است. این عمل نشان دهنده اعتبار فزاینده مسیحیت در میان اشراف است، زیرا حتی قدرتمندترین مردان در گرگ و میش زندگی خود به دنبال رستگاری معنوی بودند.
دوران گذار در تاریخ
کتیبه موستیچ نقطه عطفی را در فرهنگ منطقه ای ثبت می کند: گذار از سنت نوشتن عمدتاً در ادبیات یونانی به ادبیات اسلاوی. در قرون 9-10، نوشتار اسلاو جایگزین یونانی از حوزه اداری و مذهبی امپراتوری بلغارستان شد.
بنای تاریخی موستیک نه تنها یک سنگ قبر است، بلکه «قاب انجمادی» جامعهای است که در حال تحول است. او نشان میدهد که هویت بالکان در انزوا، بلکه در تعامل پویای بسیاری از فرهنگها شکل میگیرد. امروزه، این مصنوع ترکیبی به عنوان یادآوری تلاقی قدرت سیاسی، مذهب و زبان برای ایجاد شالوده تمدن مدرن اسلاو عمل می کند.