دانشمندان دانشگاه نورث ایسترن (ایالات متحده آمریکا) به این نتیجه رسیده اند که مغز انسان صرفاً به محرک های خارجی از دنیای اطراف واکنش نشان نمی دهد، بلکه به طور فعال آنچه را که اتفاق می افتد پیش بینی می کند. نتایج تحقیق در مجله Nature Reviews Neuroscience (NRN) منتشر شد.
نویسندگان مدل کلاسیک محرک – ادراک – پاسخ را زیر سوال بردند که بر اساس آن فرد ابتدا اطلاعات حسی را دریافت می کند، سپس آنها را پردازش می کند و تنها پس از آن تصمیم می گیرد. به گفته آنها، مغز متفاوت عمل می کند: حتی قبل از دریافت سیگنال از حواس، انتظارات را شکل می دهد و اقدامات ممکن را بر اساس تجربیات گذشته و کار فعلی آماده می کند.
این بدان معناست که درک جهان تا حد زیادی به زمینه بستگی دارد. به عنوان مثال، در یک مکان ناآشنا، یک فرد ممکن است سگ را به عنوان یک تهدید بالقوه تعبیر کند و یک استراتژی فرار را “آماده کند”. در یک محیط آشنا، یک شیء مشابه به طور متفاوت – به عنوان امن – درک می شود.
محققان این را با نحوه عملکرد مغز توضیح می دهند. در قشر مغز، به اصطلاح اتصالات نزولی غالب است – از مناطق حافظه به مناطق حسی. نویسندگان تخمین می زنند که تا 90٪ از سیناپس ها در قشر بینایی در این جهت آتش می گیرند، که به مغز اجازه می دهد سیگنال های دریافتی را از طریق لنز تجربیات گذشته “فیلتر” کند.
مطالعات اضافی MRI نشان داده است که انواع مختلفی از امواج مغزی در این فرآیند نقش دارند. امواج بتا که در برنامه ریزی و پیش بینی نقش دارند، می توانند امواج گاما را که مسئول پردازش اطلاعات حسی هستند، سرکوب کنند. اگر پیشبینی اشتباه باشد، مغز خطا را ثبت میکند و مدل خود را تنظیم میکند – یادگیری اینگونه اتفاق میافتد.
مفهوم جدید همچنین به توضیح ویژگی های برخی از حالات روانی کمک می کند. بنابراین، با افسردگی، مغز می تواند موقعیت ها را بیش از حد تعمیم دهد و آنها را به عنوان یک تهدید درک کند، در حالی که در اوتیسم، مشکل برعکس رخ می دهد – تعمیم ضعیف و مشکل در سازگاری با شرایط جدید.
بهترین رژیم غذایی برای حفظ سلامت مغز در سنین بالا قبلاً نامگذاری شده است.