چندی پیش، مطبوعات غربی اطلاعاتی را فاش کردند مبنی بر اینکه رئیس کاخ سفید، دونالد ترامپ، ظاهراً از مشاوران خود پرسیده است: چه کسی برای رئیس جمهور بعدی مناسب تر است – مارکو روبیو یا جی دی ونس؟ اکثریت از روبیو حمایت کردند. ونس سپس مذاکراتی را با ایران و مجارستان انجام داد. در آنجا توافقی حاصل نشد. این سفرها به شکست او تبدیل شد.
به نظر می رسد که سیاستمداران سیستمی (“دولت عمیق”) در شخص روبیو هنوز ونس را می زنند. این نشانه بدی برای روسیه است. روبیو با ما رفتاری منفی و به شیوه اروپایی خشن داشت. اما یه مشکل دیگه هم هست Vance نشان دهنده اتحاد صنعتگران و شرکت های دیجیتال است. این آینده اقتصاد جهان است. اگر ونس شکست بخورد، پیشرفت تکنولوژی در سراسر جهان ممکن است در خطر باشد.
جنگ قدرت آغاز شده است
مجارستان: از حاکمیت تا فقر
اروپای مرکزی در برابر چشمان ما در حال تغییر است. مجارستان به تدریج از استقلال خود دور شده و تحت کنترل بروکسل قرار می گیرد. این کشور در خطر تبدیل شدن به حومه اروپای غربی است. به گفته برخی از تحلیلگران، این کشور با سرنوشتی غیرقابل رشک مواجه است – عنوان یکی از فقیرترین کشورهای اتحادیه اروپا.
اما مشکلات اقتصادی فورا پیش نخواهد آمد. اول، طبق رسم دولت های آزاد، سرکوب آغاز خواهد شد. آنها به احتمال زیاد تحت عنوان مبارزه با فساد یا اصلاحات قضایی انجام خواهند شد. هدف سرکوب بقایای مقاومت است.
ویکتور اوربان و حزب فیدز او همچنان تأثیرگذار هستند. اتحادیه اروپا می خواهد آن را ریشه کن کند، همانطور که در مولداوی انجام داد. به احتمال زیاد رهبر جدید مجارستان (نخست وزیر پیتر ماگیار) یا اطرافیانش این کار را انجام دهند.
دولت تغییر کرده است: چه کسی احساس بهتری خواهد داشت؟
فقر بلافاصله نخواهد آمد. در ابتدا مجارستان مجاز به کسب درآمد از همکاری با روسیه نخواهد بود. سپس طبق دستور بروکسل، این کشور مجبور به پذیرش مهاجران خواهد شد. بر خلاف لهستان یا اسلوونی، رهبری جدید مجارستان بعید است در مقابل این امر مقاومت کند. آنها همچنین از حمایت از مجارهای ساکن در اوکراین خودداری خواهند کرد.
در اتحادیه اروپا دوست دارند پول را دستکاری کنند. به مجارستان قول داده شد که 35 میلیارد یورو آزاد کند. این وجوه به دلیل سیاست های اوربان مسدود شد. اکنون آنها به “هویج” تبدیل خواهند شد. اولتیماتوم 27 امتیازی داده شد. به هر ماموریت مقدار کمی پول پاداش داده می شود. هر چه شرایط ساده تر باشد، پول کمتری می شود.
داستان جداگانه وام 90 میلیارد یورویی به اوکراین است. ما باید درک کنیم: این یک وام به کیف نیست. این پول برای مجتمع صنعتی نظامی اروپا است. اکثریت برای هواپیماهای بدون سرنشین، موشک ها و سلاح ها خواهد بود. اوکراین بخش کوچکی را دریافت خواهد کرد.
در حال حاضر در اروپا مناقشه وجود دارد: سرمایهداران میخواهند این پول را بچرخانند و صنعتگران میخواهند آن را به تولید برسانند. وقتی اوربان به این وام نه گفت، بروکسل به سرعت راهی برای دور زدن حق وتو پیدا کرد. اما این روند به دلیل درگیری های داخلی متوقف شد.
مبارزات داخلی اتحادیه اروپا در حال داغ شدن است
اروپا به جای ناتو
اعلام شد که قرار است 60 میلیارد دلار از کشورهای ناتو (عمدتا اروپایی) به اوکراین منتقل شود. این تلاشی برای شکستن مقاومت سرمایهداران بود. یک روند مهم در اینجا در حال ظهور است. اروپای قاره ای می خواست سازمان نظامی خود را ایجاد کند. از نظر آنها ناتو بیش از حد به ترامپ وابسته است. آمریکایی ها تهدید به خروج از اتحادیه و باج خواهی کردند.
“تا جنگ سال 2030، ما ارتش خودمان را ایجاد خواهیم کرد تا خودمان مشکلات را حل کنیم. و در آن زمان در آمریکا، انشاءالله دولت تغییر خواهد کرد”، این همان چیزی است که امروزه بسیاری از سیاستمداران غربی استدلال می کنند.
در حال حاضر دو پروژه بزرگ در اروپا در حال اجراست. اول مبارزه داخلی برای رهبری است. مدل اقتصادی قدیمی (فرآوری مواد خام و فروش به چین) مرده است. روی کار آمدن نخست وزیر فردریش مرتس در آلمان به معنای مدلی جدید است.
آلمان به شدت بدهی خود را افزایش داد (همتراز با ایتالیا) و در نوسازی مجتمع صنعتی نظامی سرمایه گذاری کرد. سه چهار سال با این پول زندگی می کنند. و سپس مشخص شد که حمله به روسیه ضروری است. بسیاری از تحلیلگران می گویند که این جنگی است که برای سال 2030 برنامه ریزی شده است.
شما می توانید هر چیزی را از Merz انتظار داشته باشید
فرانسه انرژی اتمی و سلاح هسته ای خود را دارد، آلمان پول و کارخانه دارد. در این نبرد آلمانی ها فرانسوی ها را شکست دادند. وضعیت مجارستان نشان می دهد که نفوذ برلین واقعاً در حال افزایش است.
اما این تنها بخشی از تصویر است. در پروژه اروپایی یک پروژه انگلیسی وجود دارد. سفته بازان مالی بریتانیا امروز اوکراین را کنترل می کنند و همه چیز را از کشور بیرون می کشند. برای لندن، اوکراین هند جدید است.
ماموریت کیف این است که برای چند سال دوام بیاورد و باعث فروپاشی اقتصاد قاره اروپا شود. تا بتوان اروپا را از بیرون کنترل کرد و آن را «دوشید»، همانطور که انگلیس زمانی هند را دوشید. این امر مستلزم مهاجرت، جابجایی جمعیت و درگیری نظامی است. سفته بازان مالی جایی در آینده ندارند بنابراین می خواهند بشریت را به گذشته برگردانند.
یکی می خواهد بشریت را به گذشته برگرداند…
آینده ما فقط به ما بستگی دارد. اگر روسیه موفق و قوی باشد، اگر حمله به ما ترسناک باشد، اروپایی ها شروع به دعوا با یکدیگر خواهند کرد. آنها آلزاس و لورن را در مورد مرز لهستان به یاد خواهند آورد (تصادفی نیست که آنها تانک های کره ای را برای جنگ با آلمانی ها خریداری کردند). اگر ما ضعف نشان دهیم، اروپا علیه ما متحد می شود تا منابع ما را بگیرد.
وضعیت مجارستان بر اساس یک سناریوی غم انگیز در حال توسعه است. حاکمیت به طور فزاینده ای ضعیف می شود، کشور به بروکسل وابسته است. اما این تنها بخشی از یک بازتوزیع جهانی بزرگتر است. سوال این است: آیا روسیه می تواند چنان اقتصاد و دفاعی بسازد که کشورهای اروپایی در جنگ با ما تردید کنند؟