اجداد شکارچی-گردآورنده ما میراث متنوعی از خود به جای گذاشتند. اینها شامل توانایی ایجاد آتش برای پخت و پز و فناوری های بقای اولیه مانند ابزارهای سنگی است. آنها همچنین ممکن است راز زندگی طولانی را به ما داده باشند.
دانشمندان ژنتیکی که روی صدساله ها مطالعه می کنند به این نتیجه رسیده اند. نتایج تحقیقات آنها در مجله GeroScience منتشر شد. این نشان میدهد که صدسالههای ایتالیایی نسبت به جمعیت عمومی نسبت بیشتری از مواد ژنتیکی شکارچی-گردآورنده اروپای غربی (WHG) دارند.
مدتهاست که مشخص شده است که طول عمر نه تنها به دلیل ژن های “خوب” بلکه به عوامل دیگری مانند محیط و عادات روزانه نیز مربوط می شود. برخی از مطالعات ژن های فردی مرتبط با طول عمر را شناسایی کرده اند، در حالی که برخی دیگر نشان می دهند که DNA از اجداد باستانی ممکن است نقشی داشته باشد.
تجزیه و تحلیل DNA صد ساله ها
ایتالیا یکی از کشورهایی است که بیشترین درصد مردمی را که 100 سالگی خود را جشن می گیرند در جهان است. محققان ژنوم 333 صد ساله و 690 فرد سالم را در حدود سن 50 سال تجزیه و تحلیل کردند. DNA این افراد با 103 ژنوم باستانی از چهار گروه که مخزن ژنی مدرن ایتالیایی را تشکیل می دهند، مقایسه شد:
- شکارچیان اروپای غربی اولین ساکنان اروپا پس از عصر یخبندان بودند.
- کشاورزان نوسنگی آناتولی،
- عشایر اوراسیا عصر برنز،
- و همچنین گروه های باستانی از مناطق ایران و قفقاز.
نتایج نشان داد که افراد صد ساله تمایل دارند DNA شکارچی-گردآورنده اروپای غربی را نسبت به افراد عادی حمل کنند. نویسندگان می نویسند: “مطالعه حاضر برای اولین بار نشان می دهد که خانواده خوشه ویلابرونا/WHG… به طول عمر جمعیت ایتالیا کمک می کند.”
همه شرکت کنندگان در مطالعه ترکیبی از DNA از هر چهار خط اجدادی را نشان دادند، اما تنها ماده ژنتیکی WHG با طول عمر مرتبط بود.
علاوه بر این، به ازای هر افزایش کوچک در نسبت DNA شکارچی-گردآورنده، احتمال ابتلا به کبد طولانی مدت 38 درصد افزایش مییابد. در زنان، این ارتباط حتی قوی تر است: ژن WHG آنها شانس زندگی آنها را تا 100 سالگی دو برابر می کند.
محققان معتقدند: “ما فرض می کنیم که گونه های ژنتیکی مرتبط با این ویژگی (طول عمر) ممکن است در زمان های بسیار قدیم وارد استخر ژنی ایتالیا شده باشند.”
DNA باستانی می تواند از بدن محافظت کند
دانشمندان فرضیه ای را ارائه کرده اند که پیش نیازهای ژنتیکی برای طول عمر را توضیح می دهد. آنها معتقدند این تغییرات ژنتیکی در آخرین عصر یخبندان انتخاب شده اند، زمانی که اجداد ما مجبور بودند در شرایط بسیار سخت با منابع غذایی محدود زنده بمانند. این ژن ها ممکن است به بهبود متابولیسم برای جذب موثرتر غذا و تقویت سیستم ایمنی بدن برای محافظت از بدن در برابر استرس ناشی از افزایش سن کمک کنند.