دانشمندان بریتانیایی و تیمی از دانشمندان بینالمللی آبوهوا بررسی کردند که تغییرات آب و هوایی چگونه بر شبه جزیره قطب جنوب در دهههای آینده و اواخر قرن بیست و یکم تحت سناریوهای مختلف انتشار گازهای گلخانهای تأثیر میگذارد. ارزیابی آنها در مجله Frontiers in Environmental Science منتشر شد و بر اساس مدل های آب و هوایی آینده با توجه به سه سطح گرمایش جهانی: کم، متوسط و زیاد است.
منطقه در حال حاضر به طور قابل توجهی گرمتر است، و این تغییرات بسته به میزان کاهش انتشار جهانی سرعت بیشتری خواهد داشت. حتی اگر انتشار گازهای گلخانه ای کم بود (محدود کننده افزایش دما تا حدود 1.8 درجه سانتیگراد بالاتر از سطوح قبل از صنعتی شدن)، دما در شبه جزیره نسبت به امروز افزایش می یابد. در سطوح بالاتر انتشار گازهای گلخانه ای، میانگین آب و هوا در منطقه می تواند چندین درجه گرمتر باشد و تعداد روزهای با دمای بالاتر از 0 درجه سانتیگراد می تواند به طور قابل توجهی افزایش یابد، به ویژه در تابستان.
چنین تغییراتی منجر به ذوب سریع یخچالها، از بین رفتن یخهای دریا و رویدادهای شدید آب و هوایی مکرر مانند بارندگی شدید و نازک شدن سریع قفسههای یخی دریا میشود. تحت سناریوهای انتشار بالا، برخی از قفسه های یخی در شبه جزیره، مانند لارسن سی و ویلکینز، می توانند تا پایان قرن به طور قابل توجهی ضعیف شوند یا تا حدی فرو بریزند و سهم منطقه در افزایش سطح جهانی دریاها را افزایش دهند. دانشمندان می گویند 10 سال آینده برای جلوگیری از بدترین تأثیرات تغییرات آب و هوایی حیاتی خواهد بود. در طول این مدت، فرآیندهایی اتفاق می افتد که تعیین می کند چقدر یخ و اکوسیستم در شبه جزیره می توانند برای چندین سال زنده بمانند.
دانشمندان با “حفره گرانشی” مرموز در اعماق یخ های قطب جنوب گیج شده اند
قبل از دانشمندان دانشگاه استرالیای غربی ثبت شده توسط دوربینی در سواحل جزایر شتلند جنوبی، یک کوسه بزرگ به طول 3-4 متر در عمق 490 متری در دمای آب فقط 1.27+ درجه سانتیگراد – که تئوری پذیرفته شده در مورد عدم وجود کوسه در آب های قطب جنوب را به چالش می کشد. این اولین مشاهده ثبت شده از شکارچی در این جنوبی ترین منطقه است و ممکن است نشان دهد که کوسه به دلیل تغییرات آب و هوایی در حال مهاجرت به آب های سردتر در نیمکره جنوبی است.