Blu-ray تهدیدی برای تبدیل شدن به آخرین رسانه فیزیکی در دنیای ویدیو است، اما اگر تاریخ کمی متفاوت بود، HD-DVD، ایده شکست خورده اما امیدوارکننده توشیبا، ممکن بود جای آن را بگیرد. پورتال Howtogeek.com صحبت کنیدHD-DVD جنگ فرمت را باخت.
قبل از اینکه استریم به روشی واقعی برای تماشای فیلمها و برنامههای تلویزیونی تبدیل شود، صفحههای براق وینیل آینده رسانههای خانگی در نظر گرفته میشد. درست زمانی که جنگ بزرگ بین نوارهای BetaMax و VHS به پایان رسید، جهان مجبور شد بین دیسک های HD-DVD و Blu-ray یکی را انتخاب کند. با توجه به رقابت هر دو فرمت برای جانشینی برای DVD بسیار موفق، رقابت مطمئناً شدید خواهد بود. هر دو HD-DVD و Blu-ray کیفیت صدای عالی با وضوح تصویر 1080p را نوید می دهند، اما هیچ کدام از پخش کننده ها ارزان ترین نیستند.
Blu-ray یک مزیت بزرگ دارد: حجم. دیسک های Blu-ray اجازه 25 گیگابایت داده در هر لایه را می دهند، در حالی که HD-DVD تنها 15 گیگابایت را ارائه می دهد. اما در واقعیت، در آن زمان این اعداد آنقدر که مردم فکر می کردند مهم نبودند. در تمام مشخصات دیگر، فرمت HD-DVD از رقبای خود جلوتر است.
اول از همه، HD-DVD یک نام محبوب و جذاب ایجاد کرد: مصرف کنندگان عادی آن را دیدند و به طور خودکار محصول جدید را استاندارد جدید DVD در نظر گرفتند. قطعاً نباید قدرت یک برند را دست کم گرفت. علاوه بر این، HD-DVD به گونه ای طراحی شده بود که چاپگرهای دیسک موجود می توانند به سادگی تجهیزات موجود را با هزینه نسبتا کم به فرمت جدید تبدیل کنند. در همین حال، بلوری نیاز به خطوط تولید جدید و گران قیمت دارد.
HD-DVD همچنین از استانداردهای باز رایج مانند XML برای منوها استفاده می کند، در حالی که Blu-ray از جاوا استفاده می کند. این احتمالاً دلیل تقسیم به دو فرمت است. HD-DVD همچنین محدودیت منطقه ای ندارد، که برای طرفداران Blu-ray دردسرساز است.
توشیبا و شرکایش HD-DVD را چندین ماه قبل از عرضه بلوری سونی راه اندازی کردند، بنابراین توشیبا اولین مزیت را داشت. این واقعیت که تولیدکنندگان دیسک توانستند خطوط تولید خود را تغییر دهند به این معنی بود که فناوری می تواند به سرعت گسترش یابد و قیمت ها را پایین نگه دارد.
شایان ذکر است که نه تنها خود دیسک بلکه پخش کننده نیز ارزان تر است. بر اساس تخمین های مختلف، پخش کننده های HD-DVD اولیه 50 درصد کمتر از پخش کننده های Blu-ray قیمت دارند. از آنجایی که محصولات جدید توشیبا زود وارد بازار شدند، منطقی است که فرض کنیم علاقه مندان به محصولات ابتدا آنها را خریداری خواهند کرد. اما “ارزان تر” به این معنی نیست که آنها ارزان هستند. علاوه بر این، فیلم های زیادی برای انتشار روی دیسک های جدید چاپ نشدند.
اما وضعیت با ظهور پلی استیشن 3 تغییر کرد. ایکس باکس 360 یک سال زودتر عرضه شد، اما مایکروسافت که حتی یکی از حامیان این فرمت جدید بود، بازی ها را روی دی وی دی های معمولی می فروخت. برای تماشای HD-DVD در Xbox، باید یک درایو جداگانه خریداری کنید. اما PS3 دارای یک پخش کننده Blu-ray داخلی است – سونی قبلاً با دادن یک درایو DVD به PlayStation 2 همین ترفند را انجام داده است. بنابراین، بسیاری از خریداران، خرید کنسولی که از Blu-ray پشتیبانی می کند، ارزان تر از خرید یک پخش کننده جداگانه می دانند.
با افزایش تعداد کاربران PS3، تعداد کاربران Blu-ray نیز افزایش می یابد. در نتیجه، در سال 2008، توشیبا رسما تسلیم شد و اعلام کرد که تولید پخش کننده های HD-DVD را متوقف می کند. استودیوهای بزرگی که در این رسانه ها فیلم تولید می کردند نیز تولید را متوقف کردند و رقابت فرمت به پایان رسید.