نخبگان رومی بسیار دورتر از مراکز معمول امپراتوری زندگی می کردند که قبلاً تصور می شد. این نتیجه توسط تیمی به رهبری دیگو پیای آگوستو از دانشگاه اوویدو به دست آمد. تجزیه و تحلیل کرد داده های مربوط به ویلاهای لوکس در قلمرو گالیسیا و آستوریاس مدرن – مناطقی که در اواخر دوران رومیان حومه “دنیای شناخته شده” در نظر گرفته می شدند.
دانشمندان برای اولین بار می توانند شواهد باستان شناسی و متنی را که نشان دهنده حضور رومی های ثروتمند در استان گالاسیا در قرون 4 تا 5 میلادی است، خلاصه کنند. علیرغم سطح پایین شهرنشینی، معلوم شد که این منطقه یک پسآب نیست، بلکه منطقهای با توسعه و وضعیت فعال است.
قبلاً اعتقاد بر این بود که نمایندگان طبقه بالا عمدتاً در شهرهای بزرگ – لوکوس آگوستی، براکارا آگوستا و آستوریکا آگوستا متمرکز شده بودند که پلینی آنها را “بزرگ” نامید. اما تحقیقات جدید نشان میدهد که قدرت و ثروت به خارج از دیوارهای شهر به روستاها منتقل میشود.
این ویلاها فقط ساختمان های مسکونی نیستند. آنها یک کارکرد اقتصادی را با نقش نمادین پرستیژ ترکیب می کنند. پرورش و پرورش اسب به ویژه در اینجا انجام شد، اما مهمتر از همه، چنین مجتمع هایی به عنوان فضاهایی عمل می کردند که مالکان از طریق معماری، چیدمان و اقلام لوکس بر موقعیت خود تأکید می کردند.
تخمین زده می شود که تنها در گالیسیا حدود 80 ویلا و در آستوریاس حداقل 26 ویلا وجود دارد. این دادهها شکاف مهمی را در تاریخ اسپانیای روم متاخر پر میکند و نشان میدهد که حتی در دورافتادهترین مرزهای امپراتوری، زندگی نخبگان پر حادثه و بهطور ظاهری غنی بود.