فیلم ها ، نمایش های تلویزیونی ، کتاب ها و بازی ها اغلب با رزمندگان خونخوار ، وایکینگ را به خود جلب می کنند ، در کلاه های بالدار (یا شاخ) شسته نمی شوند ، اما این چیزی بیش از یک مدل از قرن نوزدهم نیست. مردم وایکینگ واقعاً موجودی اسطوره ای نیستند و مطمئناً کلاه ایمنی خنده دار ندارند. Livescience.com پورتال اطلاعات برطرف کردن محبوب ترین افسانه های مربوط به وایکینگ ها.
وایکینگ کلاه ایمنی با بال و شاخ می پوشد
این افسانه از کار هنرمند آلمانی کارل امیل دپلر سرچشمه گرفته است ، که خدایان آلمانی را در چنین کلاه ایمنی در لباس های ایجاد شده برای چرخه اپرا ریچارد واگنر در حلقه نیبلونگ توصیف می کند. واگنر از اساطیر آلمانی الهام گرفته بود ، اما این ایده به اسکاندیناوی چسبیده بود و برخی از آنها وایکینگ بودند. پس از آن ، هالیوود این ایده را تکرار کرد. اما یک نسخه جایگزین وجود دارد: شاید بالها و شاخها بتوانند از کلاه ایمنی از دانمارک ، 900 سال قبل از میلاد الهام گرفته شوند. – هزار سال پیش وایکینگ.
وایکینگ دشمنان خود را با “عقاب خونین” اعدام کرده است
روش اجرای Eagle Blood در متون قرون وسطایی اسکاندینا شرح داده شده است ، اما در واقع فقط می تواند یک ایده بی رحمانه باشد ، که در عمل استفاده نمی شود. اگر اعتقاد دارید که متون برخی از ساگاس ها ، در میان پادشاهان وایکینگ ، کسانی هستند که دشمنان خود را اعدام کرده اند ، دنده های خود را از پشت برش داده و ریه های خود را بیرون می کشند تا مانند مرغ به نظر برسند. در حقیقت ، در منابع تاریخی ، دو مرجع جداگانه در مورد اجرای وجود دارد ، اما کارشناسان معتقدند که محتوای ساگاس می تواند به نفع یک اثر چشمگیر اغراق شود. علاوه بر این ، علم هیچ مدرک باستان شناسی برای شهادت به وجود عقاب خونین مسلمانان ندارد.
وایکینگ همیشه حملات است
غیرقابل انکار است که بسیاری از افراد وایکینگ واقعاً یورش هستند – اما نه همیشه. آنها همچنین معامله گران حیله گر و پیشگامان شجاع هستند. آثار باستانی ، مانند پول عربی ، نشان می دهد که شبکه معاملات وایکینگ از بیزانس به مجمع الجزایر انگلیس و منطقه تسویه حساب در نیوفاندلند کانادا امتداد دارد و خاطرنشان می کند که آنها در سال 1000 به ایالات متحده آمده اند. یعنی تقریباً 500 سال در مقایسه با کریستوفر کلمبوس. مردم وایکینگ نیز به تجارت خز ، نیش های Hai Ma و Amber مشهور هستند. تعدادی از مورخان مدرن معتقدند که دلایل اقتصادی و فرهنگی برای گسترش وایکینگ در مقایسه با حملات برده داری و دستگیری از اهمیت کمتری برخوردار نیست.
مردم وایکینگ بی نظیر انسانی هستند
غیرقابل انکار است که وایکینگ اغلب یک فرد ظالمانه است. با این حال ، آنها در یک دوره سخت زندگی می کنند ، هنگامی که بسیاری از جوامع دیگر به همان اندازه وحشیانه هستند. اگرچه حملات وایکینگ به جزیره لیندفارن انگلیس در سال 793 باعث تقویت شهرت منفی آنها شد ، جنگ های وحشیانه و قتل عام در قرون وسطی محبوب شد. تصور می شود ظلم و ستم بی نظیر مردم وایکینگ احتمالاً ایده دوره ویکتوریا است.
وایکینگ بلوند است
تعصبی که وایکینگ به نظر می رسد مانند کلیشه های اسکاندیناوی به دلیل تئوری های نژادی در مورد اروپا قرن نوزدهم ممکن است بوجود بیاید. در حقیقت ، وایکینگ کاملاً یک گروه فرهنگی است نه ملت. مطالعات اخیر در مورد DNA وایکینگ ، مخلوط ژن اسکاندینا را با ساکنان در جنوب اروپا ، اسلاو و حتی سام نشان داد. وایکینگ ها اغلب به سرزمین های دور افتاده مانند بیزانس و کشورهای عربی می روند ، بنابراین برخی ممکن است اجداد از این مناطق باشند. ناگفته نماند که تجزیه و تحلیل دفن وایکینگ ویژگی های ظاهر زیادی را نشان می دهد.
وایکینگ یک بهداشت بد است
در فرهنگ پاپ ، وایکینگ ها غالباً رزمیانی به نظر می رسند که شسته نشده اند ، اما در واقعیت ، آنها کاملاً پاک هستند. از مقبره های آنها مانند قله ها ، موچین و برس برای از بین بردن گوگرد ، نشان می دهد که آنها از بهداشت شخصی مراقبت می کنند. و روی تکه های برخی از اشیاء ظروف با آثار صابون. محقق عرب احمد ابن فدلان در سال 921 خاطرنشان كرد كه مردم واكینگ قرون وسطایی در شرق روس هر روز شسته می شوند – او این عمل را عجیب می دانست.