دیرینه شناسان بزرگترین تجزیه و تحلیل ساختار استخوان فسیلی تیرانوزاروس رکس را انجام داده اند و شواهدی را کشف کرده اند که نشان می دهد این شکارچیان باستانی حدود 40 سال پس از تولد به رشد خود ادامه داده اند و نظریه های قبلی در مورد رشد سریع و کوتاه مدت این خزنده را زیر سوال می برد.
یافته های دانشمندان در مقاله ای در مجله علمی PeerJ منتشر شد.
پروفسور جک هورنر از دانشگاه چپمن (ایالات متحده آمریکا) گفت: “چهار دهه رشد مداوم به تیرانوزورهای جوان اجازه داد تا تعداد زیادی از طاقچه های اکولوژیکی را اشغال کنند و نقش های زیادی را در محیط هایی که در آن بزرگ شده اند ایفا کنند. این احتمالاً توضیح می دهد که چگونه آنها به عنوان شکارچیان غالب در اواخر دوره کرتاسه دست یافته اند.”
در سالهای اخیر، دیرینهشناسان به طور فعال بحث کردهاند که نوزادان تیرانوزور تازه متولد شده چگونه هستند و چقدر سریع رشد میکنند. برخی از دانشمندان بر اساس ساختار “حلقههای رشد” در استخوانهای تیرانوزورها معتقدند که این شکارچیان باستانی میتوانستند در سالهای اول زندگیشان به سرعت بزرگ شوند، اما سپس سرعت رشد آنها کاهش یافت. برخی دیگر معتقدند که تیرانوزورها در طول چند دهه زندگی خود به آرامی رشد کردند.
دانشمندان در یک مطالعه جامع بر روی استخوانهای 17 گونه تیرانوسورید، از جمله افراد بسیار جوان و شکارچیان بالغ، شواهدی را برای تأیید فرضیه دوم کشف کردند. پیش از این، همانطور که دانشمندان اشاره کردند، محققان نرخ رشد تیرانوزور را تنها بر اساس استخوان خزندگان تنها در یک محدوده سنی تخمین زدند که میتوانست اندازهگیریها را تغییر دهد.
دیرینه شناسان آمریکایی بر این کمبود غلبه کرده و “حلقه های رشد” را در استخوان های تیرانوسورهای سلطنتی جوان و بالغ با استفاده از چهار تکنیک مختلف مطالعه کردند. سپس دانشمندان نتایج این اندازهگیریها را با استفاده از یک روش آماری جدید که تفاوتهای مربوط به سن در ساختار استخوان دایناسورها را در نظر میگیرد، تجزیه و تحلیل کردند و یک نمودار ریاضی ساختند که نرخ رشد این شکارچیان باستانی را منعکس میکند.
این محاسبات نشان میدهد که تیرانوزورها بسیار کندتر از آنچه دانشمندان قبلاً تصور میکردند رشد میکردند: آنها به جرم هشت تنی و اندازه بزرگسالان معمولی خود نه 25 سال پس از تولد، بلکه در پایان دهه چهارم زندگی خود رسیدند. دانشمندان نتیجه گرفتند که این به طور قابل توجهی درک دانشمندان را از نقشی که تیرانوسوریدهای جوان و متوسط در عملکرد اکوسیستم در اواخر دوره مزوزوئیک ایفا کردند، تغییر می دهد.
درباره تیرانوزور
دایناسور سلطنتی ظالم (Tyrannosaurus rex) بزرگترین شکارچی در پایان دوره کرتاسه بود که در آمریکای شمالی آینده و بسیاری از مناطق دیگر جهان زندگی می کرد. در طول دو دهه گذشته، ظاهر فرضی آنها به شدت تغییر کرده است زیرا دانشمندان دریافتند که این مارمولک ها موجوداتی خونگرم هستند و بسیاری از بستگان نزدیک تیرانوسوروس رکس نیز پر دارند.